Թիւ 1.1.4.169

D167Z119.TIF Նորա (Իփէքեան) Ազատեանի անունը յայտնի է Մերձաւոր Արեւելքի եւ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգների Հայաշատ Քաղաքներում: Նորան ծնուել է Գահիրէում, նկարչական կրթութիւնն ստացել է Եգիպտոհայ անուանի նկարիչ Աշոտ Զորեանի մօտ, ապա մասնագիտացել է Փարիզի գեղարուեստից բարձրագոյն վարժարանում: Զորեանը միշտ էլ բարձր է գնահատել իր նախկին աշակերտուհու նկարչութիւնը, նրան բնութագրել որպէս «մի նկարիչ, որը յաջողութիւնները է հասել ոչ միայն գեղագիտական առումով, այլեւ բնորդների էութեան խորքը թափանցելու իր կարողութեամբ»: Նորա Ազատեանը, իւղաներկից բացի, աշխատել է նաեւ ջրաներկով: Նրա ջրաներկ բնանկարները վկայում են այս ասպարէզում նկարչուհու վարպետութեան մասին: Նկարչուհին մասնակցել է բազմաթիւ ցուցահանդէսները, ունեցել նաեւ մի շարք անհատական ցուցահանթէսներ: Անցեալ տարուայ Յունուարին, նրա ջրաներկ ստեղծագործութիւնների ցուցահանթէսը բացուեց Գահիրէի Հայ Գեղարուեստասիրաց Միութեան Թէքէեան սրահում եւ Մեծ յաջողութիւն ունեցաւ: Նորա Ազատեանի գործերին յատուկ է քնարականութիւնը. Մերթ կնոջական մի Թախիծ, մերթ կենսուրախ, գարնանային լուսաւոր մի տրամադրութիւն պարուդում են նրա ջրաներկ բնանկարները: Գոյնի ու ձեւի ներդաշնակութիան, կատարման լաւ տեխնիկա, զգացումների մերթ մեղմ, մերթ պոռթկուն արտայայտութիւններ են դրսեւորւում նրա ստեղծագործութիւններում: Նկարչուհու արուեստը տպաւորում է իր անկեղծութեամբ: Նորա Ազատեանը, որ այժմ բնակւում է Միացեալ Նահանգների Տիթրոյթ քաղաքում եւ գեղարուեստական առարկաների ուսուցչուհի է Հ.Բ.Ը.Մ.ի Ալեք Մանուկեան միջնակարգ Վարժարանում, 1977 Թուականի ամրանը, սփիւրքահայ ուսուցչուհիների խմբում եղաւ հայաստանում, սքանչացաւ հայրենի բնութեան շռայլ գոյներով, Խանդավառուեց Հայրենի նուաճումներով: Եւ ահա, պաստառի վրայ նա կեանքի է կոչել հայրենական իր ապրումները, ստեղծելով «Իմ Հայաստանի» նկարաշարը: Ներշնչումով, այրող կարօտով, սիրով արուած գործեր են սրանք, որոնք արտայայտում են նկարչուհու խորունկ հայրենասիրութունը: Հայրենի լեռների ուժը, կախարդանքը, գեղեցկութիւնը նա վիրակերտել է իր նկարներում: Նա զգացել է պատմական յուշարձանների խորհուրդը, վեհութիւնը, յուզուել ի տես հայրենական բարդիների սլացիկ նազանքի: ՇԱՔԷ ՎԱՐՍԵԱՆ «Հայրենիքի Ձայն»